En son yazısında son cümlesi şuydu: Emin misiniz? Son kararınız mı ?
İşte Dink'in Birgün gazetesinde kaleme aldığı son köşe yazısı:
Tarihin cilvesi
Önce haberi yineleyeyim: "Restorasyonu geçen yıl tamamlanan, ancak açılışı
adeta bir bilmeceye dönüşen Van'ın Ahtamar Adası'ndaki Surp Haç Ermeni
Kilisesi'nin açılış tarihi üçüncü kez değiştirildi. Geçtiğimiz hafta sonunda
Van Valiliği'nden yapılan yazılı açıklamada, restorasyonu ve çevre
düzenlemesi tamamlanmış olan Ahtamar Kilisesi'nin 11 Nisan'da turizme
açılacağı bildirildi. Uluslararası düzeyde konukların katılacağı açılış
töreninin Kültür ve Turizm Bakanlığı ile Van Valiliği'nin işbirliğinde
düzenleneceği ifade edildi."
***
On yol önce "Ahtamar amele taburu" başlığıyla Vanlı yetkililere seslenmiş ve
şöyle demiştim:
"Turist çekmek için "canavar" yaratacağınıza, burnunuzun dibinde hazır
duran tarihi eserlere özen gösterin. Ne gerek var böylesi yanlış işlere? Van
dediğiniz, tarihsel eserler açısından bir derya. Niçin oturup da adam gibi
'Şu bölgeyi nasıl yapsak restore etsek' diye düşünülmez. 'Ermeniler
gelir'miş, varsın onlar da gelsin, görsünler atalarının yaşadığı yerleri,
hasret gi-dersinler ne olur yani?" Ve eklemiştim:
"Eğer yardım ya da amele lazımsa biz hazırız.
Ey tarih... Ey gelecek!..
Türkiyeli, Ermenistanlı ve hatta Diasporalı gençler gönüllü.
'Ahtamar amele taburu' emirlerinize hazır... Bilesiniz.
Gelin, Ahtamarın restorasyonunu salt bir bina restorasyonu olarak
bırakmayalım, aynı zamanda yıpranmış ruhlarımızı da restore edelim."
***
Sonuçta aradan 10 yıl gibi uzun bir süre geçmiş olsa da nihayet Ahtamar'ın
restorasyonu tamamlandı. Gönül arzu ederdi ki, restorasyon Türkiye ve
Ermenistan ülkelerinin işbirliğinin ajandasına girsin ve birlikte yapılsın.
Yazık ki öyle olmadı.
Yine de projeyi üstlenen Cahit Zeydanlı'nın titiz çalışmasını,
Ermenistan'dan uzmanlar getirip onların görüşlerine ve tavsiyelerine
başvurma çabasını ve projenin uygulama safhasına Türkiye Ermenilerinden
mimar Zakarya Mildanoğlu'nu da katmasını zikretmek ve bu değerli ekibe
teşekkür etmek gerekiyor.
Yapabileceklerinin en iyisini yaptılar ve mükemmel sayılabilecek bir
iş çıkardılar.
***
Onlar mükemmeli yaptılar ama gelin görün ki bürokratlar ve siyasetçiler de
içine ettiler.
Bir türlü açılışı gerçekleştiremediler.
İlk etapta 4 Kasım 2006 olarak saptanan açılış tarihini, olumsuz hava
koşulları gerekçesiyle 200/nin Nisan ayına ertelediler. Derken Kültür ve
Turizm Bakanı Atilla Koç tarafından törenin 24 Nisan'da yapılacağı
bildirildi.
Koç'un ilan ettiği açılış tarihine ise tepkiler gecikmedi. Ermeni
Patriği Mutafyan "Açılış 24 Nisan'da yapıldığı takdirde, kendisi dahil
hiçbir Er-meni'nin törene katılmayacağını duyurdu".
Geçtiğimiz hafta konu Meclis'e kadar uzandı. CHP İzmir Milletvekili
Erdal Karademir açılış tarihinin Ermeni soykırımının yıldönümü olan 24
Nisan'a denkgetirilmesi-nin, AKP iktidarının politikasının bir sonucu olup
olmadığını yazılı bir önergeyle sordu.
Milliyetçi basın ise Ahtamar Kilisesi'nin açılışının 24 Nisan olarak
belirlenmesini "Van'da İntikam açılışı" başlığıyla manşete taşıdı.
Ve şimdi de 11 Nisan tarihi açıklandı.
***
Doğru bir işi bu kadar yanlış mecraya kaydırmak ve de eline yüzüne
bulaştırmak ancak bu kadar becerilebilirdi.
Gizlenemez gizli niyet ancak bu kadar sırıtabilirdi.
Tam bir komedi... Tam bir rezalet!
Hükümet "Ermeni sorunu" konusunda hâlâ doğru bir yöntem ve doğru bir
yol tutturamadı.
Derdi sorun çözmek değil, güreşe soyunmuş pehlivan gibi puan kazanmak.
Neyi, nasıl yapıp, arkaya dolanacak da rakibini kündeye oturtacak. Tüm
tasası bu.
Hiç ama hiç samimi değil.
Güya Ermeni tarihçileri tarih konuşmaya çağırıyor ama kendi
aydınlarını Ermeni soykırımı konusunda muhalif söylemlere sahip oldukları
için de yargılamaktan çekinmiyor.
Doğu Anadolu'yu turizme kazandırmak için Ermeni kilisesi'ni de restore
ediyor ama "Bu işten nasıl daha fazla değişik siyasal yararlar sağlarım,
dünyaya bunu nasıl pazarlarım?" diye de işin tadını kaçırmakta bir sakınca
görmüyor.
Ahtamar Kilisesi'nin açılışının 24 Nisan'a kaydırılması işte bu
gayrisamimi niyetin nasıl vitrine taşındığının da bir göstergesidir.
***
Ve şimdi dikkat buyurun!
Milliyetçi cenahın ve hatta Ermeni Patriği'nin bu tarih üzerine
koyduğu itiraz, yapılan yanlışın düzeltilmesi için bir fırsat doğuruyorsa da
bu kez tarihin cilvesi devreye giriyor.
Takvim-i hakikat, "O ki sen bir aymazlık yaptın, üstünü de ben
tamamlayayım" diyor ve yeni seçilen 11 Nisan tarihinin aslında 24 Nisan'ın
ta kendisi olduğunu ortaya koyuyor.
Nitekim 1915'in 11 Nisan'ıyla, bugünün 24 Nisan'ı aynı takvime ve aynı
güne denk düşüyor.
Zaten de 24 Nisan Ermeni literatürüne sonradan, yeni takvimle geçmiş
bir tarih. O tarihin aslı diğer bir deyişle Ermeni aydınlarının ve
önderlerinin toplatılıp bilinmezliğe gönderilişlerinin tarihi aslında 11
Nisan 1915.
Şimdi ortada bir soru var:
24 Nisan'ı önce yeğleyen sona mahzurlu bulan ve şimdi de 11 Nisan'ı
belirleyen işgüzarlar bakalım bu açıklamamızdan sonra 11 Nisan'ı da
değiştirecek mi?
İsteyen soruyu şöyle de sorabilir tabi:
Emin misiniz? Son kararınız mı ?
Hrant Dink
>> Stay informed about: En son yazýsýnda son cümlesi þuydu: Emin misiniz? Son kara..